ບຸນບັ້ງໄຟ ແມ່ນໜຶ່ງໃນຮີດຄອງປະເພນີທີ່ສືບທອດກັນມາຢ່າງຍາວນານຂອງລາວເຮົາ ເພື່ອເປັນການບູຊາພະຍາແຖນ ຂໍຝົນໃຫ້ຕົກຖືກຕ້ອງຕາມລະດູການ ກ່ອນຈະເລີ່ມລະດູການເຮັດນາປີ ພ້ອມທັງເປັນການເຕົ້າໂຮມຄົນໃນຊຸມຊົນ ແລະ ບ້ານໃກ້ເຮືອນຄຽງໃຫ້ມາຮ່ວມມ່ວນຊື່ນນຳກັນ ແລະ ຮັກສາຮີດຄອງປະເພນີທີ່ສືບທອດກັນມາແຕ່ບູຮານນະການ.
ບຸນບັ້ງໄຟສ່ວນຫຼາຍແມ່ນຈັດຂຶ້ນໃນ ເດືອນຫົກລາວ (ປະມານເດືອນພຶດສະພາ ຫາ ມິຖຸນາ) ເຊິ່ງເປັນໄລຍະປ່ຽນຜ່ານຈາກລະດູແລ້ງເຂົ້າສູ່ລະດູຝົນ; ເຖິງຢ່າງໃດກໍຕາມ ທ່າມກາງຄວາມມ່ວນຊື່ນ ແລະ ສຽງໂຫ່ຮ້ອງ, ພວກເຮົາກໍບໍ່ຄວນປະລະເລີຍເລື່ອງສະຕິ ແລະ ຄວາມປອດໄພ ເພື່ອໃຫ້ບຸນປະເພນີນີ້ເຕັມໄປດ້ວຍຮອຍຍິ້ມຢ່າງແທ້ຈິງ.
ເພື່ອເປັນການຮັກສາຄວາມປອດໄພໃນເວລາຈູດບັ້ງໄຟ, ຜູ້ຊົມຄວນຢູ່ໃນເຂດທີ່ເຈົ້າໜ້າທີ່ກຳນົດໄວ້, ບັ້ງໄຟແມ່ນວັດຖຸລະເບີດຊະນິດໜຶ່ງທີ່ສາມາດເກີດອຸບັດເຫດໄດ້ທຸກເວລາ ເຊັ່ນ: ບັ້ງໄຟແຕກ ຫຼື ບັ້ງໄຟຊັດ (ແລ່ນອອກນອກທິດທາງ); ຄວນກວດເຊັກຮ້າງບັ້ງໄຟໃຫ້ແໜ້ນໜາ ແລະ ຢູ່ໃນທິດທາງທີ່ປອດໄພ, ຫ່າງໄກຈາກເຮືອນຊານ, ສາຍໄຟຟ້າ ຫຼື ປ່າໄມ້ທີ່ອາດເກີດໄຟໄໝ້ໄດ້.
ຜູ້ທີ່ໄປທ່ຽວຊົມ ເຊິ່ງການດື່ມສິ່ງມຶນເມົາ ແລະ ການຂັບຂີ່: ດື່ມຢ່າງມີຂອບເຂດ: ງານບຸນກັບການສັງສັນເປັນຂອງຄູ່ກັນ, ແຕ່ການດື່ມເກີນຂອບເຂດອາດພາໃຫ້ເກີດການຜິດຖຽງກັນ ຫຼື ຂາດສະຕິໃນການຄວບຄຸມຕົນເອງ; ເມົາບໍ່ຂັບ: ນີ້ແມ່ນກົດເຫຼັກທີ່ສຳຄັນທີ່ສຸດ ຫາກຮູ້ສຶກວ່າເມົາ ຄວນໃຊ້ບໍລິການລົດສາທາລະນະ ຫຼື ໃຫ້ໝູ່ເພື່ອນທີ່ບໍ່ດື່ມເປັນຜູ້ຂັບແທນ ເພື່ອປ້ອງກັນອຸບັດເຫດຕາມທ້ອງຖະໜົນ.
ຄຽງຄູ່ກັນນີ້ຕ້ອງໄດ້ຮັກສາວັດທະນະທຳ ແລະ ກິລິຍາມາລະຍາດ ເຊັ່ນ: ການແຕ່ງກາຍ ເຖິງວ່າຈະເປັນງານບຸນທີ່ເນັ້ນຄວາມມ່ວນຊື່ນ, ແຕ່ການແຕ່ງກາຍໃຫ້ສຸພາບ ແລະ ເໝາະສົມກັບສະຖານທີ່ (ໂດຍສະເພາະຖ້າຈັດໃນເຂດວັດວາອາຮາມ) ກໍເປັນການໃຫ້ກຽດເຈົ້າພາບ ແລະ ປະເພນີ; ການຫຼິ້ນຕົມ: ການຫຼິ້ນຕົມເປັນສີສັນຂອງບຸນບັ້ງໄຟ, ແຕ່ຄວນຫຼິ້ນດ້ວຍຄວາມສຸພາບ, ບໍ່ບັງຄັບຜູ້ທີ່ບໍ່ສະດວກ ຫຼື ຫຼິ້ນໃນລັກສະນະທີ່ເປັນການອານາຈານ; ພ້ອມນີ້ ຕ້ອງຮັກສາສິ່ງແວດລ້ອມ ຄື: ການຖິ້ມຂີ້ເຫຍື້ອ ຫຼັງຈາກການກິນດື່ມ ແລະ ມ່ວນຊື່ນແລ້ວຢ່າລືມເກັບມ້ຽນຂີ້ເຫຍື້ອ, ກ່ອງໂຟມ ຫຼື ກະປ໋ອງເຄື່ອງດື່ມໄປຖິ້ມໃນຈຸດທີ່ກຳນົດ. ການຮັກສາຄວາມສະອາດແມ່ນສະແດງເຖິງຄວາມມີລະບຽບວິໄນຂອງຄົນໃນຊາດ.
ສັງລວມແລ້ວ ບຸນບັ້ງໄຟຈະມີຄວາມໝາຍ ແລະ ຊົງຄຸນຄ່າ ກໍຕໍ່ເມື່ອພວກເຮົາທຸກຄົນຮ່ວມໃຈກັນສະເຫຼີມສະຫຼອງດ້ວຍຄວາມຮັບຜິດຊອບ. ຂໍໃຫ້ທຸກທ່ານທ່ຽວງານບຸນບັ້ງໄຟຢ່າງມີຄວາມສຸກ ແລະ ປອດໄພຕະຫຼອດງານ.
ໂດຍ: ບ່າວດອນຂຽວ
